BLOG over verblijf Musa in Shelter City Maastricht

What day is it today? It’s TODAY. Ah that’s my favourite

BLOG door Eline van Drongelen – Mondiaal Centrum Maastricht

16 Jaar had hij gewerkt, zonder vakantie te nemen. Altijd had hij hoop gehad, maar nu sinds september vorig jaar was het geweld erger dan ooit en liep hij vast. Zo kwam Musa, uit de bezette Palestijnse West Bank, aan in Maastricht. Voor een shelter.

’s Morgens van zijn appartement naar de universiteit liep hij eerst langs de Maas en dan bedacht hij dat in zijn land 80% van hun schaarse water naar de kolonisten gaat. Hij vervolgde dan zijn weg door het Stadspark. Langs de oude wallen en het riviertje de Jeker, in de schemer van de bomen bedacht hij dan dat dit park groter was dan het vluchtelingenkamp Ayda bij Bethlehem waar 10.000 van zijn Palestijnse landgenoten opeengepakt zitten. Dan voelde hij zich schuldig. Verliet hij de universiteit richting het Vrijthof dan passeerde hij een standbeeld van een ezeltje. In zijn ogen het meest ondergewaardeerde en verschopte dier ter wereld. Wat was dit voor een samenleving en cultuur, die een standbeeld voor een ezeltje oprichten??

Wie waren deze Nederlanders, hoe leefden ze, hoe dachten ze?

‘s Avonds schreef hij aan een roman waarin hij de positie van jonge Palestijnse weduwen aankaartte. Hoe regelden Nederlanders hun geldzaken, erfenissen en wat was de positie van de vrouw hierin? Wie waren deze Nederlanders, hoe leefden ze, hoe dachten ze?

Zijn eerste verrassing was de kennismaking met bewoners van het Landbouwbelang, een enclave met krakers vlak bij het centrum van de stad. Slechts 10,15 uur werken per week,  vrijwillig leven op een minimum, maar in vrijheid! Zo authentiek en dan helemaal niet politiek actief? Musa werd er een geregelde bezoeker, voor een maaltijd of een ontmoeting met pro-Palestijnse groepen. Daar zag hij ook voor het eerst van zijn leven een life circusvoorstelling.

Daarnaast bleef het park trekken. Hij leerde er weer fietsen. Trof er een Duckrace van plastic eendjes in de Jeker, fotografeerde balancerende jongeren op een Slack line tussen twee bomen.

Bij het Drielandenpunt liep hij rondjes ‘Germany, Belgium, Holland, Germany…’

Op de fiets fietste hij naar een grenspaal met België. Verbijsterd was hij. Bij het Drielandenpunt liep hij rondjes ‘Germany, Belgium, Holland, Germany…’Hij genoot  van een Belgische biertje. Musa leefde zonder tijd, zonder plan, in vrijheid.

Als Musa met je in gesprek ging, wilde hij weten wie je was en wat je dacht. Zelf vertelde hij verhalen. De harde werkelijkheid gecombineerd met symboliek. De keer dat hij samen met een orthodoxe Jood vastzat in de lift. Doodsbang voor elkaar, niet in staat te spreken. ‘Zo zitten wij vast. Palestijnen en Joden. Iemand moet de lift in gang zetten en ons bevrijden’ zei hij dan. De sterke Palestijnse buschauffeur die door Israëlische soldaten werd gedwongen zijn passagiers te slaan tot ze op de grond neervielen. “Er was niemand, ze hadden alle macht” Hij had het gedaan maar durfde nu van schaamte zijn huis niet meer uit.

Veel van deze verhalen deelden wij op Facebook van het Mondiaal Centrum. Verhalen uit een samenleving van angst, verdriet en haat. Onbegrijpelijk wanneer je Musa leerde kennen.

Op 5 mei bij festival El Dunya van het Mondiaal Centrum wapperden de Palestijnse vlaggen en dansten Syrische vluchtelingjongeren de eeuwenoude Dabke dans uit het Midden- Oosten. Musa was ontroerd, maar ook de vluchtelingen. ‘De stad Maastricht gaf een shelter aan een Palestijnse mensenrechtenverdediger!’ De dans ging tot het einde van het festival door, dwars tussen zeker duizend dansende bezoekers heen.

Op het Mondiaal Centrum was Musa een graag geziene gast.

Hij schoof regelmatig aan bij onze lunches, inspireerde en vermaakte ons met zijn verhalen, en zorgde voor lichte paniek wanneer hij een afspraak vergat, om daar later samen weer om te lachen.

Musa is weer naar huis, terug op zijn werk. Zijn Israëlische organisatie wordt bespioneerd en bedreigd door de Israëlische overheid. De nieuwe minister van Defensie Lieberman staat bekend als een havik en Palestijnenhater, 2 Palestijnse jongens hebben net 4 Israëlische burgers doodgeschoten in Tel Aviv. Einde van de shelter.

Foto: Daniella van Bergen

Ik wil graag bijdragen

Heb jij een goed idee? of een goed initiatief waarvan je ons op de hoogte wilt stellen? Vul dan het formulier in en we nemen zo spoedig mogelijk contact met je op.

Meer informatie over dit onderwerp