“De stem die ik heb is niet mijn stem. Het is de stem van de meerderheid van de mensen.”

De eerste Shelter City gast van dit jaar is vorige week gearriveerd, en gisteren trapte zij haar verblijf van drie maanden in Nederland af met een presentatie over haar werkzaamheden aan de studenten van MUNA in het Nutshuis in Den Haag. Haar naam is Wanjiku, ze is een mensenrechtenverdediger uit Kenia en ze verblijft in Shelter City Utrecht.

Wanjiku werkt voor een grassroots organisatie die zich inzet voor de rechten van een inheemse gemeenschap met meer dan 3000 leden. Ze leidt advocacy campagnes tegen illegale houtkap in de Mt. Kenya Forests en benadrukt de betrokkenheid van politici in deze illegale activiteiten. Door deze politieke betrokkenheid en de grote bedragen geld die op het spel staan is het werk dat Wanjiku doet gevaarlijk. Mensenrechtenverdedigers in Kenia worden geconfronteerd met ernstige bedreigingen, arbitraire arrestaties en dodelijk geweld, en in 2015 werd Wanjiku zelf aangevallen, ontvoerd en gedetineerd voor twee dagen.

“Ben ik een stem in de menigte?”

“De stem die ik heb is niet mijn stem. Het is de stem van de meerderheid van de mensen. Het is de stem van mijn gemeenschap.” Met deze woorden motiveerde Wanjiku haar drijfveer om haar mensenrechtenwerk voort te zetten, ondanks de ernstige bedreigingen waar ze mee geconfronteerd wordt. Wanjiku, de naam die ze voor haarzelf koos, is een veel voorkomende vrouwennaam in Kenia. Nadat de voormalige president Daniel arap Moi de oproepen voor een nieuwe constitutie van de hand wees met de woorden “Denk je dat Wanjiku begrijpt wat een constitutie is?”, werd de naam het symbool voor “de doorsnee burger” in de context van de nationale politiek. De naam werd de representatie voor de gewone burger, en met haar mensenrechtenwerk laat Wanjiku de stem van de gewone mensen horen. De stem van zij die hulp nodig hebben.

Geïnspireerd door Wanjiku’s verhaal vroegen de MUNA studenten zich af of ze niet bang was, en wat ze zal doen na haar terugkomst in Kenia. “Ja, ik ben bang” antwoordde Wanjiku. “Maar als ik terug ben in Kenia zal mijn stem nog luider zijn. Mijn volk vecht voor anderen, voor de gemeenschap, niet voor zichzelf. Iemand moet spreken. Iemand moet opstaan om deze stem te laten horen.”

Ik wil graag bijdragen

Heb jij een goed idee? of een goed initiatief waarvan je ons op de hoogte wilt stellen? Vul dan het formulier in en we nemen zo spoedig mogelijk contact met je op.

Meer informatie over dit onderwerp